Funkcjonowanie społeczeństwa powinno zostać oparte na LSD, broni palnej i energii jądrowej. Z zawodu i elektryk, niemniej państwo zakazało pracować mu na tym stanowisku. Obecnie zajmuje się niebezpiecznym_wężem i inną informatyką.

  •  

    Zapewne nie wiecie, ale dziś jest wielkie święto niemieckiej inżynierii.

    W tym dniu, 79 lat temu, w Hamburgu spłynęła na wodę (zatem symbolicznie narodziła się) Bismarck.

    W swojej krótkiej, nieco ponad dwuletniej, historii zapisała się wysłaniem walentynki na romantyczną odległość ~14 kilometrów, czym zdobyła serca narodu Brytyjskiego <3.

    Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin, Bismarck!

    http://www.youtube.com/watch?v=VJHsCSmcXrc

    #historia
    pokaż całość

  •  

    Aby uzasadnić, jak niedorzeczne jest postrzeganie otyłości w kategoriach osobistego wyboru, Abigail Saguy [socjolog z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles - dop.] porównała rozpowszechniane przez media wyobrażenie ludzi otyłych i chorych na anoreksję. Jak można było się spodziewać, w przypadku wizerunku otyłości dominował wzorzec "na własną odpowiedzialność". Człowiek gruby, tłumaczy Saguy, jest przeważnie ukazywany jako leniwy albo niedouczony. Badaczka zacytowała znamienny artykuł George'a F. Willa "Sex, Fat and Responibility", w którym autor twierdzi, że "Amerykanie stają się coraz grubsi, ponieważ są gnuśni i za bardzo sobie dogadzają". Krótko mówiąc, jeśli jesteś otyły, przyczyna tkwi w tobie.
    Saguy podkreśla, że podobne nastawienie pokutuje w środowisku lekarskim. W badaniu (...), jedna trzecia ankietowanych uznała, że otyli pacjenci są "leniwi, zaniedbani i mają słabą wolę" (...). Podobnie jak George Will oraz wszyscy, którzy obarczają ludzi otyłych winą za ich przypadłość, również lekarze dali się omamić przesądowi "Jesteś taki jak twoje odżywianie". Na pewno jesteś sam sobie winien, skoro jesz zbyt dużo. Otyłych postrzega się jako ludzi słabych, którzy ulegają napadom łakomstwa. A efektami są nieuzasadnione poczucie winy i wstyd, wzbudzane nawet przez lekarzy, którzy powinni, jak chcielibyśmy wierzyć, być wolni od wpływów magicznego myślenia.
    Natomiast podejście do anoreksji -- zauważa Saguy -- jest zupełnie inne. Do osób cierpiących na jadłowstręt nie da się odnieść zasady "Jesteś tym, co jesz", a w powszechnym wyobrażeniu o anoreksji czynniki środowiskowe i uwarunkowania genetyczne biorą górę nad kwestią osobistej odpowiedzialności. Anorektyk rzadko jest przedstawiany jako pozbawiony silnej woli zwolennik nierealnych standardów wyglądu. Nikt mu nie powie: "Po prostu zacznij jeść, ty leniwy słabeuszu!". Jeżeli ktoś nie je, nie można zwalić winy na niewłaściwy sposób odżywiania. ("Winnych brak" -- brzmi podtytuł artykułu, który ukazał się w 2005 roku w "Newsweeku").
    Problem z przyczyną otyłości tkwi nie tylko w krótkowzrocznym skupieniu uwagi na niewłaściwych nawykach żywieniowych. Mit "Jesteś tym, co jesz" skłonił naukowców starających się zgłębić istotę tej choroby do niezliczonych badań i dyskusji nad tym, co jest złego w produktach, które jemy. Mimo to coraz liczniejsze grono naukowców, któremu przewodzi specjalista w dziedzinie biostatystyki i zdrowia publicznego David B. Allison, przestaje się koncentrować na jedzeniu (...).
    Nie kwestionując związku między dietą a tyciem, Allison i uczeni o podobnych poglądach przekonują badaczy, aby w poszukiwaniu przyczyn otyłości nie skupiali się wyłącznie na modelu "Jesteś tym, co jesz". Powołują się na szereg zbyt pobieżnie zbadanych czynników, za którymi przemawiają dane empiryczne i które dotychczas uznano za wiarygodne. Chodzi na przykład o niedobór snu, mniejsze wahania temperatury otoczenia (wpływ klimatyzatorów i grzejników), ograniczenie palenia tytoniu, środki antydepresyjne, ciągły stres, podwyższanie średniej wieku rozrodczego kobiet i tak zwane obesogeny -- substancje chemiczne stosowane powszechnie w produkcji opakowań żywności, które mogą zaburzać metabolizm tłuszczu.
    (...) ustalenie i właściwa ocena wpływu diety na stan zdrowia są niezwykle trudne. Zbyt często okazuje się, że "potwierdzone fakty", takie jak szkodliwość tłuszczów nasyconych, to tylko sploty przypadków, które stwarzają pozory wiarygodności i przyciągają niezasłużenie wiele uwagi. A ich wiarygodność w dużej mierze opiera się na bezzasadnym upodobaniu do mitów i myślenia magicznego, na przykład do wiary w raj miniony i w homeopatyczny przesąd "Jesteś tym, co jesz".
    Ludzie, którym leży na sercu zdrowie społeczeństwa, powinni się nauczyć pokory w podejściu do własnej wiedzy i ostrożnie wyrażać poglądy.

    Alan Levinovitz, Glutenowe kłamstwo i inne mity o tym, co jemy, Warszawa 2016, s. 106-109
    #rigcz #gruparatowaniapoziomu #bekazgrubasow #ulanekurwy #nauka #dieta #kultura #psychologia #dieta #chudnijzwykopem
    pokaż całość

    •  

      @catkarol: dlaczego autorka porównuje otyłość i anoreksję? Czemu nie – bliższe, biorąc jej dowodzenie – alkoholizm czy narkomanię?

      Poza tym nawet jeśli się zgodzę, że za problemami z odżywianiem może stać miliard różnych czynników, dość niezależnych od nas, to w przypadku przeważającej większości ludzi problem jest prosty – wypierdalaj po prostu więcej niż spalają. I żadne zaklinanie rzeczywistości tego nie zmieni. pokaż całość

    • więcej komentarzy (15)

...to tylko najnowsze aktywności użytkownika Ercefet

Zobacz wszystkie dodane znaleziska, komentarze i wpisy korzystając z menu powyżej.

Osiągnięcia (5)